Browsing Authoradmin

25 Ιουλίου – Παγκόσμια Ημέρα Πρόληψης Πνιγμού

PNEUMON CENTER Παγκόσμια Ημέρα Πρόληψης Πνιγμού

25 Ιουλίου – Παγκόσμια Ημέρα Πρόληψης Πνιγμού

Απολαμβάνουμε τη θάλασσα με ασφάλεια

Η θάλασσα, πηγή ζωής, αναψυχής και οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα, στηρίζει μια ισχυρή ναυτιλία και τουριστική βιομηχανία που προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο. Οι Έλληνες, ζουν και δημιουργούν δίπλα στη θάλασσα από τη γέννησή τους. Και όμως κάθε χρόνο η Ελλάδα μετρά απώλειες ζωής στο νερό.

Σύμφωνα με δεδομένα του Safe Water Sports, κάθε χρόνο, κατά την τελευταία 5ετία, περίπου 378 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους σε δραστηριότητες που σχετίζονται με το υγρό στοιχείο στη χώρα μας

Ο Ιούλιος εκτιμάται ως ο μήνας με τα περισσότερα θανατηφόρα συμβάματα (32%).

Η πλειοψηφία των θανάτων συμβαίνει στη θάλασσα, σε απόσταση μικρότερη των 10 μέτρων από την παραλία, σε παραλίες χωρίς ναυαγοσωστική κάλυψη (το 64%).

Τα περισσότερα θύματα είναι Έλληνες (61%), άνδρες (67%), σε ποσοστό μάλιστα διπλάσιο από τις γυναίκες (33%). 8 στα 10 θύματα είναι άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών (80%).

4 παιδιά χάθηκαν από πνιγμό το 2025 στην Ελλάδα, ενώ το φετεινό καλοκαίρι έχει ήδη χάσει τη ζωή του ένα μικρό παιδί

Κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), παγκοσμίως, κάθε χρόνο, χάνουν τη ζωή τους από πνιγμό 300.000 άνθρωποι και από αυτούς οι 75.000 είναι  παιδιά < 5 ετών.

Ο πνιγμός αποτελεί την 4η συχνότερη αιτία θανάτου για παιδιά ηλικίας 1–4 ετών και την 3η συχνότερη αιτία θανάτου για παιδιά ηλικίας 5–14 ετών. Εκτιμάται δε, ότι για κάθε παιδί που χάνει τη ζωή του από πνιγμό, άλλα πέντε λαμβάνουν επείγουσα ιατρική φροντίδα λόγω μη θανατηφόρου

Ένα παιδί μπορεί κυριολεκτικά να πνιγεί σε «μια κουταλιά νερό».

Οι περισσότεροι πνιγμοί παιδιών ηλικίας κάτω του ενός έτους συμβαίνουν σε ρηχά νερά ακόμα και στη μπανιέρα.

Αυτονόητη η ανάγκη επίβλεψης. Τα μικρά παιδιά πρέπει να βρίσκονται πάντα σε απόσταση χεριού από έναν ενήλικα που είναι συνειδητά παρών και σε εγρήγορση, χωρίς περισπασμούς από κινητό, εφημερίδα ή συζήτηση.

Παρά τη σημαντική μείωση της θνησιμότητας από πνιγμό κατά περίπου 38% από το 2000 έως σήμερα, εξακολουθούν να συμβαίνουν περίπου 3,8 θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους παγκοσμίως.

Ως Πνιγμός ορίζεται η αναπνευστική διαταραχή  που προκαλείται από εμβύθιση σε υγρό και η οποία μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο, επιβίωση με νοσηρότητα ή επιβίωση χωρίς νοσηρότητα (WHO 2021).

Η είσοδος υγρού στους πνεύμονες είναι εξαιρετικά απειλητική κατάσταση, εμποδίζει τη φυσιολογική αναπνοή και ανταλλαγή των αερίων και οδηγεί σε υποξία.  

Η διάρκεια βύθισης μικρότερη των 5 λεπτών σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου ή σοβαρής νευρολογικής βλάβης. Η άμεση έναρξη οξυγόνωσης, κατά το κρίσιμο χρονικό παράθυρο των πρώτων λεπτών, ακόμη και από παριστάμενους, είναι καθοριστική για τον περιορισμό της εγκεφαλικής βλάβης και τη βελτίωση της έκβασης.

Όλα τα άτομα που επιβιώνουν από περιστατικό πνιγμού, ακόμη και αν αρχικά είναι ασυμπτωματικά, απαιτούν ιατρική αξιολόγηση και παρακολούθηση για τουλάχιστον 24 ώρες, καθώς, ενδέχεται να εμφανίσουν σοβαρές αναπνευστικές επιπλοκές, όπως πνευμονικό οίδημα, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, καρδιακές αρρυθμίες και νευρολογική βλάβη, λόγω της ευαισθησίας του εγκεφάλου στην έλλειψη οξυγόνου. Όσοι χρειάστηκαν ΚΑΡΠΑ θα πρέπει να εισάγονται στο νοσοκομείο για πλήρη αξιολόγηση.

Οι Παράγοντες κινδύνου για πνιγμό, σχετίζονται με τη συμπεριφορά του κολυμβητή, το περιβάλλον της παραλίας, τη θαλάσσια κυκλοφορία και τις καιρικές συνθήκες,  είναι δε στην πλειονότητά τους προβλέψιμοι και αντιμετωπίσιμοι.

Συμπεριφορά κολυμβητή

  • Παιδιά χωρίς συνεχή, αδιάλειπτη επίβλεψη, χρήση φουσκωτών παιχνιδιών ή στρωμάτων ως μέσων ασφαλείας
  • Κολύμβηση χωρίς συνοδό, απομάκρυνση από την ακτή, υπερεκτίμηση της  κολυμβητικής δεινότητας, νυχτερινή κολύμβηση, βουτιές με το κεφάλι σε άγνωστα ή ρηχά νερά
  • Κατανάλωση αλκοόλ, ναρκωτικών ουσιών ή κατασταλτικών φαρμάκων
  • Αφυδάτωση, Θερμοπληξία
  • Υποκείμενα νοσήματα, ιδιαίτερα όταν δεν είναι καλά ρυθμισμένα. Πριν από τις διακοπές συνιστάται επικοινωνία με τον θεράποντα ιατρό για επανεκτίμηση της κατάστασης και της φαρμακευτικής αγωγής και ειδικά οδηγίες για την κολύμβηση και την έκθεση στον ήλιο
  • Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει ο Εκούσιος υπεραερισμός πριν από άπνοια ή ελεύθερη κατάδυση: ορισμένοι δύτες πραγματοποιούν επαναλαμβανόμενες βαθιές και γρήγορες αναπνοές  πριν από την ελεύθερη κατάδυση, με στόχο να παραμείνουν περισσότερο χρόνο κάτω από το νερό.
    Πρόκειται για  ιδιαίτερα επικίνδυνη πρακτική, δεδομένου ότι καταστέλλει το φυσιολογικό ερέθισμα για αναπνοή.
    Ο εκούσιος υπεραερισμός μειώνει το διοξείδιο του άνθρακα στο αρτηριακό αίμα πριν την κατάδυση. Κατά τη διάρκεια της κατάδυσης, το οξυγόνο μειώνεται προοδευτικά λόγω της κατανάλωσής του από τον οργανισμό και μπορεί να φθάσει σε κρίσιμα  για τη ζωή επίπεδα (30–40 mmHg), πρίν ακόμα αυξηθεί επαρκώς το διοξείδιο άνθρακα, από την άπνοια, ώστε να διεγείρει το αναπνευστικό κέντρο και να προκαλέσει την επιτακτική ανάγκη για αναπνοή (υπερκαπνικό ερέθισμα της αναπνοής). 
    Σαν  αποτέλεσμα, το αναπνευστικό κέντρο δεν δίνει εντολή για αναπνοή, ο δύτης παρά την δραματική έλλειψη οξυγόνου, δεν αναπνέει, χάνει τις αισθήσεις του κάτω από το νερό και, εάν δεν υπάρξει άμεση διάσωση, επέρχεται θάνατος.

Περιβαλλοντικοί Παράγοντες

Παραλίες χωρίς ναυαγοσώστη, επικίνδυνος βυθός, αιχμηρά αντικείμενα, μέδουσες, αχινοί και άλλοι θαλάσσιοι οργανισμοί που μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμούς ή δηλητηριώδη νύγματα.

Θαλάσσια κυκλοφορία

Ταχύπλοα σκάφη, jet ski, surf και canoe/kayak, ερασιτεχνική χρήση σκαφών και φουσκωτών, θαλάσσια αθλήματα που διεξάγονται κοντά σε λουόμενους.

Καιρικές συνθήκες

Θαλάσσια ρεύματα, ισχυροί άνεμοι, κυματισμός, απότομες μεταβολές των καιρικών συνθηκών.

Το υγρό στοιχείο είναι απρόβλεπτο και με μια αδυσώπητη δυναμική που είναι αφελές να υποτιμούμε.

Απολαμβάνουμε τη θάλασσα και τα οφέλη της κολύμβησης με ασφάλεια.

Η πλειονότητα των περιστατικών πνιγμού μπορεί να προληφθεί με σωστή εκπαίδευση, συνεχή επίβλεψη, χρήση κατάλληλου εξοπλισμού, τήρηση των κανόνων ασφαλείας, προνοητικότητα, εγρήγορση και έγκαιρη αναγνώριση των κινδύνων.

 Απαραίτητη κρίνεται η συνεργασία της Πολιτείας, της εκπαιδευτικής κοινότητας και των επιχειρήσεων τουρισμού και αναψυχής, καθώς και η ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και εκπαίδευση του κοινού, πρωτίστως των γονέων μικρών παιδιών και των ηλικιωμένων. 

Ιδιαίτερα θετική προς αυτή την κατεύθυνση, η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να εντάξει το μάθημα της κολύμβησης και των βασικών αρχών ναυαγοσωστικής στο σχολικό πρόγραμμα.

Η γνώση και η κατάλληλη εκπαίδευση διαμορφώνουν πολίτες με δεξιότητες επιβίωσης, αντίληψης κινδύνου, αλλά  και δυνατότητα αποτελεσματικής παρέμβασης σε κρίσιμες συνθήκες

ΑΝΝΑ Σ. ΤΖΩΡΤΖΗ MD, FCCP
ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΟΣ   

Κρυολογήματα: μύθοι, αλήθειες και πρακτικές συμβουλές

ΑΝΝΑ ΤΖΩΡΤΖΗ PNEUMON CENTER | Κρυολογήματα: μύθοι, αλήθειες και πρακτικές συμβουλές

Κρυολογήματα: μύθοι, αλήθειες και πρακτικές συμβουλές

Μύθος: «κρύωσα», «κρυολόγησα», «με χτύπησε κρύος αέρας και αρρώστησα», «δεν ντύθηκα ζεστά».
Αλήθεια: Η έκθεση στο κρύο αντίθετα με τη διαδεδομένη άποψη δεν ευθύνεται για εκδήλωση νόσου. Για να νοσήσουμε αναγκαία προϋπόθεση είναι η κυκλοφορία κάποιου αναπνευστικού παθογόνου στο περιβάλλον μας. Κάθε χρόνο, το άνοιγμα των σχολείων και η έλευση του φθινοπώρου, με τις χαμηλότερες θερμοκρασίες, μεταφέρουν τις δραστηριότητές μας σε κλειστούς χώρους. Ο στενός συγχρωτισμός με άλλα άτομα στο σχολικό, επαγγελματικό και κοινωνικό μας περιβάλλον, ευνοεί την εμφάνιση και μετάδοση των αναπνευστικών ιών. Τα «κρυολογήματα» αντιπροσωπεύουν την πιο συχνή οξεία νόσο στον αναπτυγμένο κόσμο, με απώλεια πολλών ωρών εργασίας και επακόλουθο σημαντικό οικονομικό κόστος. Από 31 μεταδιδόμενα νοσήματα στην Ευρώπη, η γρίπη έχει τον πιο δυσμενή αντίκτυπο στην υγεία του πληθυσμού, λόγω της αυξημένης πρόωρης θνησιμότητας. Η αυξημένη εποχική νοσηρότητα που αρχίζει τους φθινοπωρινούς μήνες και κορυφώνεται από Δεκέμβριο έως Φεβρουάριο – Μάρτιο, προκαλείται από μια πληθώρα παθογόνων, με αντιπροσωπευτικότερους τους ρινοιούς, αδενοιούς, κορωνοιούς, γρίπη, παραγρίπη, αναπνευστικό συγκυτιακό ιό((RSV). Οι αναπνευστικοί ιοί μεταδίδονται κυρίως μέσω των σταγονιδίων που είτε εκπέμπονται με τον βήχα, το φτέρνισμα, το γέλιο, την ομιλία, είτε μεταφέρονται από επιφάνειες με τα χέρια στα μάτια, τη μύτη ή το στόμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η λοίμωξη που προκαλούν είναι ήπια και εκδηλώνεται με συνάχι, βραχνάδα, πονόλαιμο, βήχα ή και πυρετό, συμπτώματα που συνήθως υποχωρούν σε λίγα εικοσιτετράωρα, χωρίς την ανάγκη ειδικής αγωγής σε νέα, υγιή άτομα, χωρίς παράγοντες κινδύνου. Αντιπυρετικά, τοπικά ρινικά αποσυμφορητικά και πλύσεις, ξεκούραση, ζεστά ροφήματα, ισορροπημένη διατροφή, συνήθως αρκούν για να αντιμετωπίσουμε τα ενοχλήματα.

Μύθος: θα περάσει μόνο του δεν χρειάζεται να πάω σε γιατρό
Αλήθεια: Πότε να ζητήσουμε ιατρική συμβουλή
Ανεξαρτήτως ηλικίας ή υποκείμενων νοσημάτων, αν τα συμπτώματα επιμένουν περισσότερο από λίγες ημέρες, υπάρχει υψηλός πυρετός, δυσκολία στην αναπνοή ή έντονη καταβολή, είναι σημαντικό να αναζητηθεί άμεσα ιατρική συμβουλή.
Ιδιαίτερη προσοχή βεβαίως χρειάζεται σε άτομα με προδιαθεσικούς παράγοντες για εκδήλωση σοβαρής νόσου και επιπλοκών, όπως είναι η προχωρημένη ηλικία, τα υποκείμενα χρόνια αναπνευστικά και καρδιολογικά νοσήματα, το αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, οι διαταραχές θρέψης και η χρήση καπνικών προϊόντων.
Η έγκαιρη διάγνωση, ή έναρξη ειδικής αγωγής όπου ενδείκνυται, η ιατρική παρακολούθηση και η σωστή καθοδήγηση, αποτρέπουν τις επιπλοκές και μειώνουν τη μετάδοση των ιών στο οικογενειακό, επαγγελματικό και κοινωνικό περιβάλλον μας.

Πώς μπορούμε να προστατευθούμε

Μύθος: «Παίρνω αντιβιοτικό όταν κρυολογήσω για να περάσει γρήγορα» «Τα αντιβιοτικά θεραπεύουν το κρυολόγημα»
Αλήθεια: Τα αντιβιοτικά δεν έχουν θέση και δεν χορηγούνται στις ιογενείς λοιμώξεις, καθώς αντίθετα με ότι πιστεύεται, δεν έχουν καμία δράση στους ιούς. Η ένδειξη για αντιβιοτικό πρέπει να τίθεται πάντοτε από τον γιατρό στις περιπτώσεις βακτηριακών λοιμώξεων ή για την πρόληψη βακτηριακών επιπλοκών σε επιλεγμένα περιστατικά ατόμων με υποκείμενα νοσήματα ή άλλους παράγοντες κινδύνου.

Μύθος: καλύτερα να πάρω αντιβιοτικό για σιγουριά, το πολύ πολύ να μη δράσει

Αλήθεια:

  • Παίρνοντας αντιβιοτικά χωρίς λόγο θα υποστούμε τις πιθανές παρενέργειες του φαρμάκου.
  • Θα διαταραχθεί η φυσιολογική χλωρίδα (μικροβίωμα) του εντέρου με επακόλουθες συνέπειες σε όλο τον οργανισμό, αφού το μικροβίωμα του εντέρου σχετίζεται με την καλή λειτουργία όλων των οργάνων και του ανοσοποιητικού, όχι μόνο του εντέρου.
  • Το κυριότερο όμως, η αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών ευθύνεται για τη σύγχρονη μάστιγα, τα ανθεκτικά και πολυανθεκτικά μικρόβια με αποτέλεσμα παρατεταμένη νοσηλεία, επιπλοκές, και αυξημένη θνητότητα.

Μύθος:«Χωρίς πυρετό δεν είμαι μεταδοτικός»
Αλήθεια:Πολλές από τις αναπνευστικές ιώσεις μπορεί να μη συνοδεύονται από πυρετό. Μπορείς όμως να μεταδίδεις τον ιό με τα σταγονίδια που εκπέμπονται καθώς μιλάς, βήχεις ή φτερνίζεσαι, ακόμα και χωρίς πυρετό.

Μύθος:«Τα αντιπυρετικά επιταχύνουν την ανάρρωση»
Αλήθεια: Τα αντιπυρετικά και αναλγητικά ανακουφίζουν από τα συμπτώματα, πυρετό, κακουχία, μυαλγίες, αλλά δεν επηρεάζουν τον ιό και δεν επιδρούν στην πορεία της ίωσης.
Προσοχή χρειάζεται για τα σύνθετα σκευάσματα τύπου “cold and flu” τα οποία λόγω της ψευδοεφεδρίνης που περιέχουν μπορεί να προκαλέσουν ταχυκαρδία, αρρυθμία, ενώ όσα περιέχουν και ιβοπρουφένη μπορεί να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση και επομένως δεν ενδείκνυται για όλα τα άτομα.

Μύθος: «Τον χειμώνα θωρακίζω τον οργανισμό μου με βιταμίνη C», «Πολυβιταμίνες», «συμπληρώματα διατροφής,.. φυτικά προϊόντα».
Αλήθεια: Η αλήθεια είναι ότι οι κλινικές μελέτες απέδειξαν ότι καμία από αυτές τις ουσίες δεν προστατεύει από τις ιώσεις και επομένως δεν συνιστώνται στην αντιμετώπισή τους.

Αλήθεια: Εμβολιάζομαι = Προστατεύω τον εαυτό μου = προστατεύω την οικογένειά μου = προστατεύω όλη την κοινότητα
Τα εμβόλια αντιπροσωπεύουν την πιο αποτελεσματική και επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδο για πρόληψη των μεταδιδόμενων νοσημάτων, πρόληψη των σοβαρών μορφών και των επιπλοκών και μείωση της διασποράς των παθογόνων στην κοινότητα, προστατεύοντας έτσι τη Δημόσια Υγεία.

Μύθος: «Εγώ δεν αρρωσταίνω γιατί να κάνω εμβόλιο»

Αλήθεια:

  • Ο εμβολιασμός είναι ιδιαίτερα σημαντικός για άτομα άνω των 60 ετών, γυναίκες σε κύηση, παιδιά και ενήλικες με χρόνιες αναπνευστικές και καρδιολογικές παθήσεις, ογκολογικά νοσήματα και ανοσοκαταστολή.
  • Εξ’ίσου σημαντικός όμως είναι και για όλα τα άτομα ανεξαρτήτως παραγόντων κινδύνου, για την προστασία των ιδίων αλλά και των ευπαθών ατόμων στην οικογένεια και το άμεσο περιβάλλον.
  • Για τον ίδιο λόγο ο εμβολιασμός είναι δεοντολογικά επιβεβλημένος για όλους τους επαγγελματίες υγείας.

Σήμερα διαθέτουμε ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια τα οποία σύμφωνα με τις συστάσεις της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών του Υπ. Υγείας και των αντίστοιχων διεθνών φορέων, περιλαμβάνονται στο εμβολιαστικό πρόγραμμα ενηλίκων.

Μύθος: “Έκανα το αντιγριπικό πέρυσι» « Έκανα τα υποχρεωτικά εμβόλια COVID»
Δεν χρειάζεται να κάνω ξανά»
Αλήθεια: οι εποχικές αναπνευστικές ιώσεις δεν καταλείπουν ανοσία, με το χρόνο όμως τα επεισόδια τείνουν να μειώνονται σε αριθμό και η κάθε επόμενη νόσηση είναι συνήθως ελαφρότερη.
Επιπλέον, λόγω των μεταλλάξεων που εμφανίζουν, είναι απαραίτητος ο ετήσιος εμβολιασμός στις αρχές του φθινοπώρου με τα αντίστοιχα επικαιροποιημένα εμβόλια.
Στη χώρα μας η έξαρση της γρίπης αρχίζει συνήθως προς το τέλος Νοεμβρίου και κορυφώνεται έως Ιανουάριο, Φεβρουάριο. Έτσι από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως και τα μέσα Νοεμβρίου υπάρχει η χρονική άνεση για να πραγματοποιηθούν οι εμβολιασμοί έναντι γρίπης, κορωνοιού και αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV).
Αργότερα, προς το τέλος της άνοιξης και το καλοκαίρι, όταν υποχωρούν οι αναπνευστικές λοιμώξεις, καλό είναι όπου υπάρχει η ένδειξη, να γίνουν επιπρόσθετα ο εμβολιασμός έναντι του ιού της ανευμευλογιάς- έρπητα ζωστήρα με 2 δόσεις, καθώς και ο εφ’άπαξ εμβολιασμός έναντι του πνευμονιοκόκκου.

Μύθος: «αφού εμβολιάσθηκα, δεν χρειάζεται να κάνω τίποτε άλλο»
Αλήθεια: Παράλληλα με τον εμβολιασμό, είναι απαραίτητο να εφαρμόζουμε στην καθημερινότητα και μερικά απλά, ατομικά, προστατευτικά μέτρα υγιεινής, που περιλαμβάνουν:

  • Αποφυγή συγχρωτισμού με άλλους όταν γνωρίζουμε ότι νοσούμε
  • Χρήση μάσκας ατομικής προστασίας όταν νοσούμε και ερχόμαστε σε επαφή με άλλους
  • Συχνό πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό ή χρήση αντισηπτικού με αλκοόλη, ιδιαίτερα μετά από βήχα, φτέρνισμα.
  • Αποφυγή αγγίγματος του προσώπου, μύτης και ματιών, που είναι πύλες εισόδου μικροοργανισμών από τα χέρια μας, ειδικά όταν βρισκόμαστε εκτός σπιτιού.
  • Κάλυψη στόματος και μύτης κατά το βήξιμο ή το φτέρνισμα – ιδανικά με χαρτομάντιλο ή με τον αγκώνα.
  • Προστασία των ηλικιωμένων και ευπαθών ομάδων από τα μικρά παιδιά της οικογένειας που μεταφέρουν ιογενείς λοιμώξεις από βρεφονηπιακούς σταθμούς και σχολεία
  • Καθαρισμός και αερισμός των χώρων, ιδιαίτερα όπου συγκεντρώνονται πολλά άτομα.
  • Αποφυγή καπνίσματος
  • Επαρκής ξεκούραση, ποιοτικός ύπνος, ισορροπημένη διατροφή και σωματική άσκηση προσφέρουν γενικότερα οφέλη και ενισχύουν την άμυνα.

Αλήθεια: Η αποτελεσματική πρόληψη των αναπνευστικών ιώσεων βασίζεται πρωτίστως στον εμβολιασμό. Αναζητώντας πάντοτε επιστημονικά τεκμηριωμένη ενημέρωση από ασφαλείς πηγές, καθοδήγηση από τον γιατρό μας όπου και όταν απαιτείται και με λίγη προσοχή μπορούμε να περάσουμε τους χειμερινούς μήνες με λιγότερα κρυολογήματα και να απολαύσουμε την εορταστική περίοδο με περισσότερη ευεξία και διασκέδαση.

ΑΝΝΑ Σ. ΤΖΩΡΤΖΗ MD, FCCP
ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΟΣ   

Λειτουργικός έλεγχος της αναπνοής

Pneumon Center Δημοσίευση άρθρου στο περιοδικό ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

Λειτουργικός Έλεγχος της Αναπνοής

Σύγχρονες Εξελίξεις και Κλινικές Εφαρμογές

Δημοσίευση στο περιοδικό ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

Ο έλεγχος της Μηχανικής της Αναπνοής, μετράει ήδη 175 χρόνια. Το σύγχρονο Εργαστήριο Λειτουργικού ελέγχου, βασισμένο στις ίδιες σταθερές αρχές φυσιολογίας, δεν παρέμεινε στατικό. Η ψηφιακή εξέλιξη και συνεχής βελτίωση του εξοπλισμού του, επιτρέπει την κλινική εφαρμογή νέων τεχνικών, ταχύτερη, ακριβέστερη προσέγγιση και καλύτερη οργάνωση, με συστήματα φιλικότερα στον χειριστή και τον εξεταζόμενο. Μπορούμε σήμερα να εκτιμήσουμε ανώδυνα, μη επεμβατικά, κάθε πτυχή της αναπνευστικής λειτουργίας, την κεντρική ρύθμιση της αναπνοής, τη λειτουργικότητα της  αναπνευστικής αντλίας και τέλος την ποιότητα της ανταλλαγής των αναπνευστικών αερίων.

Η  καταγραφή της Καμπύλης Ροής Όγκου σε εισπνοή – εκπνοή, παρέχει διαγνωστικές πληροφορίες για τους αεραγωγούς, τον τύπο της διαταραχής (αποφρακτική, περιοριστική, μεικτή), την εντόπιση (κεντρική ή περιφερική), τη βαρύτητα και το στάδιο. Σε συνδυασμό με χορήγηση βρογχοδιαστολής, αναζητείται η αναστρεψιμότητα της βλάβης, εύρημα  που χαρακτηρίζει κυρίως το άσθμα.

Για την απαιτητική μέτρηση του ενδοπνευμονικού όγκου αέρα, η Σωματική Πληθυσμογραφία είναι  μέθοδος αναφοράς. Με εξελιγμένη Καμπίνα Σταθερού Όγκου και βελτιωμένο λογισμικό, υπολογίζονται με τη μεγαλύτερη ακρίβεια η Ολική Πνευμονική Χωρητικότητα, ο Υπολειπόμενος Όγκος Αέρα, μη μετρήσιμος άμεσα καθώς δεν εκπνέεται εν ζωή και οι Αντιστάσεις Ροής, μέτρο της δυσκολίας στη ροή του αέρα μέσω των αεραγωγών. Η συγκεκριμένη εξέταση θέτει τη διάγνωση της Περιοριστικής διαταραχής του αερισμού (σε διάμεσες πνευμονοπάθειες, πνευμονική ίνωση), και ανιχνεύει λειτουργικά χαρακτηριστικά της ΧΑΠ (αυξημένες Αντιστάσεις Ροής, υπερδιάταση, παγίδευση αέρα).

Η μέτρηση της Διαχυτικής Ικανότητας (μέθοδος μίας εισπνοής μείγματος μονοξειδίου του άνθρακος), εκτιμά την ικανότητα ανταλλαγής αναπνευστικών αερίων και την ακεραιότητα της κυψελιδοτριχοειδικής μεμβράνης, περιοχή που προσβάλλεται στις διάμεσες πνευμονοπάθειες, αλλά και σε αυτοάνοσα συστηματικά νοσήματα με πνευμονική συμμετοχή.

Στο πλαίσιο της Κεντρικής Ρύθμισης της Αναπνοής, η πίεση σύγκλεισης – P.01 εκτιμά  την  Αναπνευστική Ενόρμηση (νευρωνικό ερέθισμα από το αναπνευστικό κέντρο προς την αναπνευστική αντλία, για προσαρμογή του  Έργου της Αναπνοής στις απαιτήσεις του Αερισμού).  Η P.01, πίεση που αναπτύσσεται στο πρώτο εκατοστό του δευτερολέπτου μιας εισπνευστικής προσπάθειας με κλειστό αεραγωγό, είναι μέτρο της εισπνευστικής προσπάθειας, χρήσιμη στην εκτίμηση του Έργου της Αναπνοής, σε  Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, Αναπνευστική και Καρδιακή ανεπάρκεια, Νευρομυικά νοσήματα. Επιπλέον, σε ασθενείς υπό  μηχανικό αερισμό, εκτιμά τη δυνατότητα απογαλακτισμού από τον αναπνευστήρα).

Επί νευρομυικής νόσου (ALS) ή παθολογίας του διαφράγματος, η διάγνωση διευκολύνεται με μέτρηση της Μέγιστης Εισπνευστικής (MIP) και Μέγιστης Εκπνευστικής πίεσης(MEP), μέτρο της Ισχύος των αναπνευστικών μυών.                                                         

Στο πεδίο των Εξαναγκασμένων Ταλαντώσεων (FOT), αν και η έρευνα άρχισε to 1956 (duBois)  και η τροποποιημένη εκδοχή της η Παλμική Ταλαντωσιμετρία (IOS) το 1975 (Michaelson), η ενσωμάτωσή της στην κλινική πρακτική, έγινε εφικτή αργότερα, με τον σχεδιασμό εύχρηστων εμπορικών συστημάτων.

Εφαρμόζοντας στο στόμα ταλαντώσεις διαφορετικών συχνοτήτων, η τεχνική IOS επιτρέπει την άμεση εκτίμηση της μηχανικής ολόκληρου του αναπνευστικού συστήματος, μέτρηση της συνολικής Εμπέδησης, παρέχει πληροφορίες για την απόφραξη κεντρικών ή περιφερικών αεραγωγών και για τις ελαστικές ιδιότητες-διατασιμότητα του συστήματος.

Πιο ευαίσθητη από τη σπιρομέτρηση στην πρώιμη διάγνωση της ΧΑΠ, συσχετίζεται καλύτερα με τα αναπνευστικά συμπτώματα, τη βρογχική υπεραντιδραστικότητα και την ανταπόκριση του άσθματος στη θεραπεία. Είναι η μοναδική  αναπνευστική δοκιμασία που εξετάζει την ήρεμη αναπνοή, πλεονέκτημα που την καθιστά ιδανική για παιδιά και ηλικιωμένους.

Η ερευνητική δραστηριότητα με αντικείμενο τον εκπνεόμενο αέρα, μετράει ήδη περισσότερο από 2 δεκαετίες.

Στην καθημερινή πρακτική, σημαντική θέση έχει η μέτρηση του Εκπνεόμενου Μονοξειδίου Αζώτου. Δείκτης φλεγμονής του αναπνευστικού συστήματος, επιτρέπει τη διάγνωση και εκτίμηση του βαθμού φλεγμονής των αεραγωγών  (άσθμα), των κυψελίδων (διάμεσες πνευμονοπάθειες), ή της ρινός (κυστική ίνωση, δυσκινησία κροσσών).

Η σημαντικότερη και πιο συχνή εφαρμογή του είναι στο άσθμα, καθώς συσχετίζεται με το μονοπάτι φλεγμονής τύπου ΙΙ, όπως τα ηωσινόφιλα και η Ολική IgE, τα δε επίπεδά του παρακολουθούν την έξαρση και την ανταπόκριση στη θεραπεία με κορτικοειδή και βιολογικούς παράγοντες.

Το ψυχόμενο εκνέφωμα της αναπνοής (exhaled breath condensate) σε ερευνητικό επίπεδο ακόμα, θεωρείται ένα  «δυνάμει υγρό βιολογικό υπόστρωμα» προς αναζήτηση του πρώιμου, μεταβολικού, πρωτεομικού και γενομικού αποτυπώματος νόσων διαφόρων συστημάτων.      

Στο πεδίο της αυτοματοποιημένης ερμηνείας, σταθμό αποτελεί η χρήση της Μηχανικής Μάθησης (ML) η οποία χωρίς να εγκλωβίζεται σε προκαθορισμένα πρότυπα, «unsupervised», αναλύει συνεχή αριθμητικά και γραφικά δεδομένα και στη βάση μιας «probabilistic» προσέγγισης, μπορεί να ανιχνεύει ομάδες δεδομένων με κοινά  χαρακτηριστικά, ώστε αναμένεται να αναδείξει νέα, πρώιμα πρότυπα φυσιολογικών διαταραχών, ενδεχομένως μη ανιχνεύσιμα σήμερα.

Η ανάλυση του ανθρώπινου γονιδιώματος σε συδυασμό με μελέτες μεγάλων πληθυσμών και την ταχεία ανάλυση Μαζικών δεδομένων μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης, αναμένεται να  αναδείξει νέους φαινοτύπους και βιοδείκτες, στοχεύοντας σε πρώιμη διάγνωση και σχεδιασμό νέων θεραπειών, στο πλαίσιο ανάπτυξης και εξέλιξης της ιατρικής ακριβείας.

Download pdf

Συγγραφικό Έργο

Άννα Τζώρτζη Pneumon Center Μεταφράσεις βιβλίων

Συγγραφικό Έργο

«Λειτουργικός έλεγχος της αναπνοής»

Δημοσίευση άρθρου στο περιοδικό ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΥΓΕΙΑΣ.

Άννα Τζώρτζη Pneumon Center Μεταφράσεις βιβλίων

«Μετάφραση και Επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης»

«Μετάφραση και Επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης»

Άννα Τζώρτζη Pneumon Center Μεταφράσεις βιβλίων

«Μετάφραση και Επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης»

Συγγραφή των κεφαλαίων:

  • «Κάπνισμα: Επιπτώσεις στην Υγεία»
  • «Νέες τάσεις στη χρήση καπνικών προϊόντων»​